logo

Artyści Artystom, inauguracja nagrody im. Katarzyny Kobro
laureat: Zbigniew Dłubak

Kapituła

Krystyna Krygier
Natalia LL
Stanisław Fijałkowski
Stefan Gierowski
Józef Robakowski
z początkowym udziałem zmarłej niedawno
Niki Strzemińskiej, córki Katarzyny Kobro
i Władysława Strzemińskiego

Laureat
Zbigniew Dłubak

culture.pl/pl/tworca/zbigniew-dlubak

Wręczenie tej inauguracyjnej nagrody
której fundatorami są bracia Dariusz i Krzysztof Bieńkowscy nastąpiło:
16 listopada 2001 roku o godzinie 17.00
w Galerii Wschodniej

Zbigniew Dłubak urodził się w 1921 r. w Radomsku.
Malarz, fotograf oraz teoretyk sztuki.
Tuż przed wojną i w czasie okupacji we własnym zakresie studiował zagadnienia twórczości artystycznej, rysował i malował. Członek Związku Polskich Artystów Plastyków in Związku Polskich Artystów Fotografików. Brał udział w pracach Klubu Młodych Artystów i Naukowców (1947 1949 w Warszawie). Od 1953 do 1972 r. był redaktorem naczelnym miesięcznika „Fotografia”. Współzałożyciel i członek „Grupy 55” (do której należeli m.in. Marian Bogusz, Kajetan Sosnowski, Andrzej Zaborowski). W 1970 r. wraz z Natalią LL, Andrzejem Lachowiczem i Antonim Dzieduszyckim założył „Galerię Permafo” we Wrocławiu. W latach 1966-1975 wykładał w Państwowej Wyższej Szkole Filmowej Telewizyjnej i Teatralnej oraz Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych (obecnie ASP) w Łodzi. W 1972 r. otrzymał Stypendium Fundacji Kościuszkowskiej w Nowym Jorku. Był inicjatorem „Seminarium Warszawskiego” grupy młodych artystów pracujących nad teorią sztuki (1975-1982). Współpracował z licznymi galeriami: Krzywe Koło, Foksal, Współczesna i Remont w Warszawie, Permafo i Foto-Medium-Art we Wrocławiu, Znak w Białymstoku i Labirynt w Lublinie. Wygłaszał liczne odczyty na temat teorii sztuki i fotografii. Brał udział w około stu wystawach zbiorowych i około pięćdziesięciu indywidualnych.
Był współautorem dwóch niezmiernie ważnych wystaw fotograficznych „Wystawa Fotografii Subiektywnej” w 1968 r. oraz „Fotografowie poszukujący” w 1971r.
Jego prace znajdują się w licznych muzeach i kolekcjach sztuki w kraju i za granicą. Mieszka i pracuje w Warszawie i w Meudon we Francji.
W całej swojej twórczości dąży do sztuki intelektualnej. Według niego praca artystyczna to badanie sztuki, a nie utrwalanie wrażeń zmysłowych. W wypowiedziach teoretycznych porusza kwestie semiotyki, m.in. tzw. „znaku pustego”, który wypełnia się znaczeniem „w procesie tworzenia się idei artystycznych”. Poszukuje źródłowości znaczeń w sztuce. Interesuje go także ruchomość znaczeń symbolicznych w stosunku do przedmiotu (przedmioty istnieją same w sobie, to my obdarzamy je wartością symbolu). Dociekania na temat związków pomiędzy rzeczywistością a jej odwzorowaniem.

Alicja Cichowicz

 


od lewej: Natalia LL, Zbigniew Dłubak, Józef Robakowski,
Krzysztof Bieńkowski, Stanisław Fijałkowski


od lewej: Elżbieta Janicka, Józef Robakowski, Zbigniew Dłubak,
Krzysztof Bieńkowski, Dariusz Bieńkowski, Jerzy Grzegorski


Jerzy Grzegorski

foto © Zygmunt Rytka