logo

Zygmunt Rytka (Warszawa)
Obiekty dynamiczne

Obiekty dynamiczne powstają poprzez połączenie, sprzęgnięcie trzech czasoprzestrzeni: - zarejestrowanej fotograficznie, - z realną, aktualną przestrzenią galerii, - z wyobrażeniową, intelektualną przestrzenią neuronową.

Zygmunt Rytka 02.02.2002

W przypadku artystów, którzy mają już pewien określony dorobek bywa tak, że jakaś tendencja zyskuje przewagę. Zygmunt Rytka, od początków swej działalności związany z nurtami sztuki konceptualnej i jej krytyką rozwijał jednocześnie poszukiwania natury etycznej, szukał trwałego oparcia dla swej twórczości. Dosyć już dawno stwierdzono pewną wartość nienaruszalną w jego pracach, którą Jerzy Busza nazwał „milczeniem kamienia”. Fotografował kamienie – w swoich cyklach wcześniejszych „Obrazy uzupełniające” i „Ciągłość nieskończoności”. Kamienie te, symbolizujące wiecznotrwałość natury wprawiał w ruch w swoich instalacjach (CSW), nadawał im cechy wieloznaczności (np. poprzez wielocyfrową numerację) i podważał przypisaną im z natury rzeczy statykę. Stawały się pewnym znakiem kryjącym w sobie potencjalny ładunek energii będąc jednocześnie wizualizacją przestrzeni materialnej. Nie na darmo więc Zygmunt Rytka nazywa swoją najnowszą pracę „Obiektami dynamicznymi” dynamicznymi dlatego, że chociaż w bezruchu (na fotografii) w rzeczywistości są w stanie uruchomić naszą wyobraźnię, stworzyć nową - jak uważa artysta – intelektualną przestrzeń.

Marek Grygiel

 










 



foto © Jerzy Grzegorski & Marcin Piotrowski