logo

Artyści Artystom, II edycja nagrody im. Katarzyny Kobro
laureat: Jurgen Blum–Kwiatkowski

Kapituła

Jan Berdyszak
Jan Chwałczyk
Zbigniew Dłubak
(pierwszy laureat nagrody im. K. Kobro)
Jerzy Kałucki
Jan Świdziński
Zbigniew Warpechowski

Laureat
Jürgen Blum–Kwiatkowski

Fundatorami nagrody są bracia
Dariusz i Krzysztof Bieńkowscy z Łodzi.

Wręczenie nagrody 9.11.2002
o godzinie 17.00 w Galerii Wschodniej

Laureat jest nie tylko artystą, także organizatorem wystaw, inicjatyw i projektów twórczych, animatorem życia artystycznego w Polsce i Niemczech.
Urodził się w 1930 r. w Faulen (przy granicy Polski i Niemiec). Po wojnie zamieszkał w Elblągu. Był współzałożycielem i kierownikiem Klubu Młodej Inteligencji „Czerwona Oberża” (1956-1961), następnie inicjatorem i kierownikiem Galerii El – Laboratorium Sztuki (1961-1974) w Elblągu, miejsc, w których organizowano wystawy sztuki współczesnej, koncerty muzyczne, projekcje filmowe oraz inne wydarzenia artystyczne. Inicjator i kurator Biennale Form Przestrzennych (pięć edycji w latach: 1965-1973), przygotowywanych z wielkim rozmachem, będących jednocześnie sympozjami i ekspozycjami sztuki poszukującej - konstruktywizm, konceptualizm, kino rozszerzone, akcje artystyczne. Od roku 1974 mieszka w Niemczech. Od tego też czasu realizuje „ideę stacjonizmu” w sztuce, zakładając w różnych miejscach tzw. stacje sztuki (w klasztorze Cornberg, zamku Rittershain, w Hünfeld, Fuldzie, Bad Hersfeld, Kleinsassen i innych).
Od 1975 r. prowadzi Wolną Akademię Sztuki w Hünfeld (obecne miejsce zamieszkania artysty), a w 1990 r. otwiera Museum of Modern Art – o profilu międzynarodowym, skupiającym twórców o rodowodzie konstruktywistycznym. W 1993 r. zakłada Muzeum Artystów „Forum Sztuki Konkretnej” w Erfurcie oraz Muzeum Sztuki Reduktywnej w Świeradowie Zdroju.
Jürgen Blum–Kwiatkowski zaczął działać twórczo w latach 50. Malował wówczas kompozycje fakturowe z użyciem obcych materiałów, zbliżone do poetyki informel. W latach 60. tworzył metalowe geometryczne formy (prace w konwencji konstruktywistycznej). Poszukiwania artystyczne doprowadziły Kwiatkowskiego (uważającego się za spadkobiercę idei Kazimierza Malewicza) do postulatów redukcji formy i tworzenia „konstelacji energii czasowych”.
Prace to układy (konstelacje), złożone z czarnych sześcianów o jednakowych wymiarach. Sześcienna kostka reprezentuje wielowymiarową rzeczywistość.
Dzieło Bluma-Kwiatkowskiego oddziaływuje na przestrzeń galerii swą wewnętrzną energią, sumą nagromadzonej w kostkach „energetyczności”. Autor jest kreatorem „stanów wyjątkowych" , które tworzą: on, jako artysta, energie czasowe elementów jego dzieła, odbiorcy i przestrzeń jaka ich otacza. „Stan wyjątkowy” to swego rodzaju dialog twórcy z odbiorcą. Sztuka według Bluma–Kwiatkowskiego jest bowiem obszarem między dziełem a widzem – jego odpowiedzią na dane dzieło. Sztuka sytuuje się w „polu napięć" jakie powstaje między wytworem artystycznym, a jego odczuciem. Autor pragnie sprowokować odczucie odbiorcy i jego głębszą refleksję o rzeczywistości. Celem istnienia dzieł nie jest anektowanie, ani opisywanie przestrzeni, lecz konstruowanie odpowiedniego stopnia świadomości widza. Takiej świadomości, która pozwoliłaby jemu samemu tworzyć. Jednym z ostatnich projektów Jürgena Bluma–Kwiatkowskiego jest „Otwarta książka” – międzynarodowa kolekcja poezji wizualnej na ścianach budynków w miasteczku Hünfeld.

Alicja Cichowicz

 


Jürgen Blum–Kwiatkowski


inicjator nagrody - Józef Robakowski (w środku)
oraz (od prawej) fundatorzy nagrody: bracia Dariusz i Krzysztof Bieńkowscy


inicjator nagrody (pierwszy z lewej) - dr Georg von Kobro z Niemiec


moment wręczenia nagrody przez Józefa Robakowskiego


...i Krzysztofa Bieńkowskiego




prace na wystawie w Galerii Wschodniej