Odpowiedzialność za przemoc wobec bliskich i jej wpływ na dzieci były tematami spotkania policjantów z osadzonymi w Zakładzie Karnym w Opolu Lubelskim. Rozmowę przeprowadzono w ramach ogólnopolskiej kampanii „Dzieciństwo bez Przemocy”. Wśród uczestników znajdowały się osoby odbywające karę między innymi za znęcanie się nad członkami rodziny, także dziećmi.
Funkcjonariusze omawiali prawne oraz psychologiczne następstwa przemocy domowej. Ważna część spotkania dotyczyła sytuacji najmłodszych, którzy obserwują agresję dorosłych, choć sami nie są bezpośrednio atakowani.
Bycie świadkiem również oznacza krzywdę
Dziecko nie musi być celem gróźb ani agresji, by odczuwać skutki przemocy w domu. Obserwowanie awantur między dorosłymi może wywoływać lęk i odbierać poczucie bezpieczeństwa. Ustanie kłótni nie oznacza więc, że kończy się także jej oddziaływanie na najmłodszych.
Podczas rozmowy zwrócono uwagę na długofalowe konsekwencje takich doświadczeń. Mogą one obciążać psychikę, a w późniejszych latach wpływać na relacje z innymi ludźmi i sposób tworzenia bliskich więzi. To problem, który może towarzyszyć dziecku również po wejściu w dorosłość.
Rozmowa o ojcostwie i odpowiedzialności
Dla osadzonych będących ojcami spotkanie było okazją do przyjrzenia się skutkom własnego postępowania. Dzieci nie powinny ponosić konsekwencji błędów dorosłych ani uznawać życia w strachu, poczuciu winy i otoczeniu przemocy za coś zwyczajnego.
Policjanci przypomnieli, że agresja nie jest sposobem rozwiązywania konfliktów. Utrwalane w rodzinie wzorce mogą być powielane przez kolejne pokolenie. Zatrzymanie tego procesu wymaga dostrzeżenia problemu, wzięcia odpowiedzialności za swoje czyny i rzeczywistej zmiany zachowania.
Profilaktyka zaczyna się przed kryzysem
Spotkanie miało charakter profilaktyczny: służyło nie tylko omówieniu konsekwencji przemocy, lecz także zwiększeniu świadomości tego, jak zachowania dorosłych oddziałują na rodzinę. Zapobieganie krzywdzeniu obejmuje bowiem edukację, a nie wyłącznie interwencję wtedy, gdy dochodzi już do zagrożenia.
Ochrona dzieci wymaga od dorosłych odpowiedzialnych decyzji i trwałej zmiany postępowania. Sama świadomość szkód nie wystarczy, jeśli nie idą za nią działania, dzięki którym dom przestaje być źródłem strachu.
Źródło: Aktualności Policja Lubelska